Weet je het zeker?

Posted by on sep 30, 2015 in Blogs, Uit de ouwe doos

Jan komt ´s ochtends op zijn werk. Hij loopt zijn kamer binnen en gaat gelijk zitten werken zonder zijn collega Tineke te groeten. Tineke voelt zich genegeerd. Zij denkt ´wat jij kan, kan ik ook´ en zegt de rest van de ochtend niets tegen Jan. De sfeer is gespannen.

Kleine irritaties kunnen uitmonden in grote ruzies doordat we denken te weten waarom iemand iets doet of zegt. We vullen graag voor de ander in. We weten alleen niet of onze invulling wel klopt. Daarom is dit een grote valkuil. Je kunt immers nooit echt zeker weten wat een ander beweegt. Zelfs niet als je elkaar al jarenlang kent. De enige die dat weet is diegene zelf. Dus kun je maar beter niets veronderstellen.

In het voorbeeld van Jan en Tineke krijgt Tineke een vervelend gevoel doordat zij voor Jan invult:´Hij zal mij wel onaardig of onbelangrijk vinden´. Ze betrekt het op zichzelf.

Wat zou Tineke kunnen doen?
Als Tineke er een moment vanuit kan gaan dat Jan´s gedrag mogelijk niets met haar te maken heeft, kan zij hem op een open manier (dus zonder oordeel of verwijt) vragen hoe het met hem gaat, en of er misschien iets aan de hand is.

Jan krijgt dan de mogelijkheid om te vertellen wat er speelt. Zijn gedrag kan tientallen redenen hebben. Misschien heeft hij die ochtend ruzie gehad met zijn vrouw, had zijn fiets een lekke band of zit hij ergens mee in zijn maag. Welke reden dan ook, de kans is groot dat het niet groeten helemaal niets met Tineke te maken heeft.

Gevolg: de lucht is geklaard en er bestaat geen risico dat een klein voorval als dit onnodig grote vormen gaat aannemen.

Dus, merk je dat je aan het invullen bent voor de ander? Geeft die invulling je een vervelend gevoel? Toets het dan bij de ander.

Leave a Reply