Accepteer hoe het is

Posted by on jan 21, 2016 in Blogs

Ik ben dol op universele wijsheden. Daarmee bedoel ik de levenslessen die voor ons allemaal gelden. Als er iets is dat steeds terugkeert bij ons mensen, is het wel dat we moeite hebben met de realiteit. Dus dat je niet kunt accepteren dat jij nu eenmaal tikt zoals je tikt of dat je je in een situatie bevindt waar je helemaal niet in wilt zitten.

Je kunt jezelf eindeloos afvragen waarom je toch zo in elkaar steekt (waarom ben ik niet meer zus of zo, waarom hebben mijn ouders mij niet…, waarom is mij dit overkomen etc.). Mijn advies: Verspil geen tijd aan deze ‘waarom’-vragen. Ze zijn hét recept voor depressie. Aan het eind van de rit zul je toch moeten concluderen dat jij bent zoals je bent en dat het is zoals het is.

Je verzetten tegen de realiteit is hetzelfde als alles in je macht doen om de lucht paars te laten kleuren. Terwijl die toch echt blauw is. Niets wat jij doet zal dat kunnen veranderen.

Wat dan wel te doen? Accepteer hoe jij bent en hoe het is en neem dat als vertrekpunt.

Een heel belangrijk onderdeel hiervan is dat je er niet over oordeelt. Jij bent niet goed of slecht. Jouw situatie is niet goed of slecht. Het is gewoon zo.

Het levert een enorme rust op als je voor jezelf kunt vaststellen: Oké, dit ben ik. Met deze persoonlijkheid, dit uiterlijk, deze mooie eigenschappen en deze minder fraaie kanten. Gevormd door al je ervaringen. Dit ben jij nu. Hetzelfde geldt voor je omstandigheden: Oké, hier zit ik nu in. Het maakt niet uit hoe dit komt of wiens schuld dat is. Hier sta jij nu.

Dit alles wil niet zeggen dat je niet zou kunnen veranderen, zeker niet. Je hoeft alleen niet vast te draaien in de vertwijfeling die het verzet tegen de werkelijkheid oplevert.

Enkele concrete voorbeelden:
#1 Stel, je zou willen dat je een sportief mens bent. En na jarenlang donateur van de sportschool te zijn geweest, ben je gefrustreerd omdat je zelden op die loopband te vinden bent. Je kunt jezelf hierover vreselijk op de kop zitten. “Wat ben ik toch een lamzak” (of vul maar in wat jouw innerlijke criticus je toeroept). In plaats daarvan kun je ook vaststellen dat je nou eenmaal niet iemand bent die fluitend zijn sportschoenen aantrekt. Als dit het uitgangspunt is, en je toch meer wilt bewegen, kijk dan wat wél bij je past. Misschien kun je op de fiets naar je werk of geregeld na het eten een uurtje gaan wandelen.

#2 Stel, je hebt als ondernemer een factuur die niet wordt betaald. De klant heeft er een potje
van gemaakt en is met jouw geld gaan beleggen, waardoor hij nu in een faillissement is beland. Jij kunt naar je geld fluiten. Een bijzonder vervelende situatie. Je kunt je maandenlang opvreten over het feit dat dit onrechtvaardig is, dat die klant zich onverantwoordelijk heeft gedragen en dat jij nu door zijn schuld in de moeilijkheden raakt. In plaats daarvan kun je ook aanvaarden dat jij jouw geld waarschijnlijk niet zult ontvangen, want dat is de realiteit. Van hieruit kun je bekijken wat jij nu moet doen om verder te kunnen.

Zodra het je lukt om de situatie zoals die nu is als een vaststaand gegeven te beschouwen, kun je vanuit deze constante bekijken wat er wél mogelijk is. En dat gaat je verder brengen. Probeer het maar.

4 Comments

  1. jolien
    21 januari 2016

    Yes. Proberen geen controle te krijgen over je gedachten maar probeer een patroon te doorbreken zodat je gedachten geen controle meer hebben over jou. Accepteren dat je goed bent zoals je bent en dat je nog beter kan worden in jezelf zijn …Door je mogelijkheden en talenten te zien. In te zetten en trots te zijn op jouw beste zelf.
    Hoeraaa!

    Reply
    • admin
      25 januari 2016

      Precies, Jolien. Na de acceptatie kun je weer stappen gaan zetten!

      Reply
  2. Monique
    24 januari 2016

    Op de voorpagina van alle kranten zeg ik! Wijze woorden Karin. Zoals jij die wel vaker spreekt en schrijft. Ik denk ook dat wij mensen moeite hebben met het woord acceptatie. Want hoe doe je dat? Het lijkt soms zo’n bovenmenselijke opdracht. Net als ‘vergeven’. Jij gebruikt het woord beschouwen. Dat lijkt mij een heel mooi begin!

    Reply
    • admin
      25 januari 2016

      Wat een mooie complimenten, dank je wel, Monique! *Bloos*. Acceptatie kan soms absoluut lastig zijn. Doe het met een glimlach naar jezelf, dat helpt.

      Reply

Leave a Reply